มันจบแล้ว
posted on 31 May 2011 09:50 by fomostภาพทิ้งร้างสวนดอกไม้เหี่ยวเฉา
เคยคุ้นหอมกลิ่นเก่า หลายเดือนก่อน
ซุกโลกเงียบกับสายลมอาวรณ์
ปิดเปลือกตาหลับนอนในกังวล
กลายเป็นความเปลี่ยวเหงา ทุกเช้าค่ำ
ฟังสายลมเพ้อพร่ำ ถึงแห่งหน
ความเหินห่างระหว่าง คนสองคน
โลกแบ่งฟากสับสน ไว้บนทาง
คงไม่มีวันหวนมาทวนทบ
ทุกทุกสิ่งนิ่งจบในเหินห่าง
คงแต่ความคิดถึงที่จางจาง
ไว้ย้ำเตือนความเลือนราง ของหัวใจ
สิ่งที่ฉันพานพบ คือศพเศร้า
สิ่งที่เธอเจอเล่า ชีวิตใหม่
ไม่โทษหรอกวันเวลาที่เปลี่ยนไป
เมื่อเราต่างรู้อะไร ในชีวิต
คงไม่มีสิ่งใด สารภาพ
ลืมสิ้นแม้ตราบาป ของคนผิด
ลบล้างความอ่อนไหวยามใกล้ชิด
ฝากสายลมเปลี่ยนทิศ ความห่วงหา
จำไว้เพียงหนึ่งผู้ เคยรู้จัก
ไม่มีแล้วความรักให้เป็นค่า
เรื่องราวมันจบแล้วทุกแววตา
เหลือเพียงวันเวลา ที่ลืมเลือน
โดยคำ ลานเทวา